Programma Agri en industrie
Het programma Industrie ziet toe op een paar vitale sectoren van de Nederlandse economie: de industrie en de agrarische sector. Onder de deelsector industrie vallen alle industriële bedrijven, van glasfabrieken tot voedselverwerkende bedrijven. Naar aanleiding van een paar grote kartelzaken vóór en in 2009 heeft de NMa het toezicht in 2010 en 2011 op de deelsector verwerkende industrie verscherpt.
De agrarische sector kent een andere dynamiek dan de industrie. Een kenmerk van de agrarische sector is dat er grote prijsfluctuaties kunnen optreden. Er vinden levendige discussies over prijsvorming plaats die voortkomen uit de economische positie van de sector. De margeverdeling in de keten van boer tot supermarkt is een veelbesproken onderwerp.
Programmamanager:
 | Naam: Paul Benner
Telefoon: 0800 - 0231 885
(via de NMa Informatie- en tiplijn,
ma t/m vrij 09.00 - 17.00 uur)
E-mail: info@nmanet.nl |
Agri
“De overheid reguleert de agrarische sector streng. Er is een beweging gaande in de richting van de vrije markt, maar dat gaat gepaard met schokken. De markt wordt nog steeds grotendeels gedreven door aanbod en minder door vraag. We hebben dan ook vooral zaken behandeld die te maken hadden met aanbodbeperkende afspraken. Maar de agrarische sector maakt veranderingen door, bijvoorbeeld op het gebied van schaalvergroting van bedrijven.
Misschien zet u als boer vraagtekens bij de noodzaak van de Mededingingswet voor deze sector. Maar toezicht is echt nodig, mede omdat het maatschappelijk belang van voedsel zo groot is. Als u weet van het bestaan van verboden afspraken, zou het goed zijn als u ons daarvan op de hoogte brengt. U kunt ons bellen via de NMa Informatie- en tiplijn of mailen. Dan kunnen wij er iets aan doen.”
“Duurzaam produceren krijgt steeds meer aandacht. Consument en overheid vragen om meer dierenwelzijn en minder CO2-uitstoot. Dat gaat voor boeren gepaard met hogere kosten, bijvoorbeeld voor investeringen. Het is begrijpelijk dat zij die graag verdisconteerd zien in de prijzen. Samenwerking voor een betere productie of distributie kan voldoen aan vrijstellingscriteria voor het kartelverbod. Maar dat kan alleen als de consument mee profiteert van de voordelen. Afspraken om bepaalde kostenposten collectief door te berekenen of afspraken over quota beperken de concurrentie en benadelen de consument. Daarom zijn die verboden. De NMa let erop of samenwerking werkelijk duurzaamheid bevordert of dat er economische motieven voor bestaan. Als u merkt dat er oneigenlijke afspraken bestaan, wilt u dat ons dan laten weten? Dat kan via de NMa Informatie- en tiplijn of de mail.”
Industrie
“In sommige deelsectoren in de industrie zijn maar weinig aanbieders. Bedrijven produceren bovendien vaak homogene producten, bijvoorbeeld meel. Dat maakt die bedrijfstakken zeer gevoelig voor kartelvorming. Dit wordt nog eens versterkt doordat de producenten elkaar gemakkelijk kunnen vinden. Soms is het duidelijk aan te tonen dat kartelvorming voor de consument direct nadelig is, zoals bij een product als meel. Dat drijft de prijs van brood direct op. Bent u op de hoogte van een kartel of wilt u ons over iets anders een tip geven? Dan horen we dat graag! U kunt uw informatie doorgeven via de NMa Informatie- en tiplijn of de mail.”
“Kartels zijn niet alleen nadelig voor de consument. Ook bedrijven kunnen er last van hebben. Zo kunnen er bij kartels producten in het geding zijn die voor andere bedrijfstakken de prijzen opdrijven, zoals kleurpigment of rubber. Daar hebben consumenten in het tweede plan last van. Merkt u iets van zo’n verboden afspraak? Laat het ons dan weten via de NMa Informatie- en tiplijn of de mail.”
Voorbeelden
Meer weten?
