Regulering warmteleveranciers

De Warmtewet zal regels stellen aan de levering van warmte aan verbruikers. De wet zal moeten voorkomen dat de prijzen voor warmte en de leveringszekerheid in het geding komen door de liberalisering van de elektriciteits- en gasmarkt in 2004. De Warmtewet is op 3 juli 2008 aangenomen door de Tweede Kamer en op 10 februari 2009 door de Eerste Kamer. Vanwege aankomende wetswijzigingen is de wet nog niet in werking getreden.

Prijsregulering

 De Warmtewet zal een instrument zijn om toezicht te houden op de leveranciers van warmte, met name op de prijs die ze in rekening brengen. In de wet is namelijk opgenomen dat er een maximumprijs zal worden bepaald. Die prijs wordt berekend volgens het ‘niet meer dan anders’-principe: de verbruiker betaalt niet meer dan hij voor gas zou hebben betaald.

De wijze van berekening van de maximumprijs heeft het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie uitgewerkt in een concept Algemene Maatregel van Bestuur, het Warmtebesluit. Op basis hiervan gaat de Energiekamer van de NMa elk jaar op 1 januari het besluit voor de maximumprijs nemen, waardoor de maximale prijs voor de levering van warmte aan kleinverbruikers vastligt. De Energiekamer van de NMa houdt in de gaten of de warmteleveranciers het maximumprijsbesluit naleven.

Kwaliteitsregulering

De wet zal ook onder andere eisen stellen aan de kwaliteit van de dienstverlening van de leveranciers en aan de betrouwbaarheid van levering.

 
 
 
 

Houd uzelf scherp en op de hoogte via onze wekelijkse nieuwsbrief

 
 
nma